# Ölçerler ve loudness

## Ne işe yarar {#meters}

Kulaklarınız verilen her şeye uyum sağlar: bir dakika sonra her seviye normal gelir. Göstergeler uyum sağlamaz. Kulakların yanıtlayamadığı iki soruyu yanıtlarlar: dosyanın tutabileceğinden daha yüksek bir şey var mı ve bu şarkı diğerlerinin yanında ne kadar yüksek olacak? [Mikser](/manual/mixer), şarkı çalarken ikisini de gösterir: her şeridinde bir seviye göstergesi vardır ve ana kanalın yanında **Loudness**, **Now** ve **True peak** okumaları ile bir **Spectrum** bulunur. Herhangi birinin ne ölçtüğünü öğrenmek için üzerine gelin.

Bu sayfanın arkasındaki fikirler [Loudness'ın bir tavanı vardır](/manual/sound-in-ten-ideas#loudness) ve [Akış için loudness](/manual/sound-in-ten-ideas#streaming).

## Tepe {#meters-peak}

Sesin herhangi bir anda ulaştığı en yüksek seviye; 0 dB olan tavanın altında desibel cinsinden. [Mikserin](/manual/mixer#meters) her şeridinde, faderının yanında sol ve sağ bir gösterge ile en yüksek seviyeyi bir saniye tutan ince bir işaret vardır; izlenmesi gereken ana kanaldakidir. İşaret 0 dB'in üstüne çıktığında kırmızıya döner: ses kırpılmıştır. Tepe, sesin sığıp sığmadığını söyler. Sesin ne kadar yüksek göründüğü konusunda fazla bir şey söylemez, çünkü bir davul vuruşu çok yüksek bir tepeye sahip olup kulak onu kaydetmeden önce geçebilir.

## True peak {#meters-true-peak}

Daha katı bir tepe. Dijital bir dosya sesi noktalar halinde saklar; çalındığında iki nokta arasındaki dalga, ikisinden de biraz daha yükselebilir. True peak bunu ölçer. Ana kanalda yaklaşık −1 dB'nin altında tutun; şarkı o zaman MP3'e dönüştürülse ya da bir akış hizmetinde çalınsa bile kırpılmadan kalır. Ana kanalın yanındaki **True peak** okuması, çalma başladığından beri en yüksek değerdir ve −1 dB'nin üstüne çıktığında rengi değişir.

## Loudness {#meters-loudness}

Sesin bir dinleyiciye ne kadar yüksek göründüğü; zamana göre ortalaması alınmış ve işitmenin çalıştığı biçimde ağırlıklandırılmış: aynı seviyedeki 40 Hz'lik bir gümbürtü, 2 kHz'lik bir sesten daha az sayılır. **LUFS** ile ölçülür. Ölçek desibel gibi çalışır: −14 LUFS, −20'den daha yüksektir. Mikser iki sayı gösterir. **Loudness**, çalma başladığı andan itibaren ölçülür; bu yüzden tüm şarkı çaldıktan sonra şarkının loudness değeridir. **Now** ise son üç saniyenin loudness değeridir: hangi bölümlerin yüksek olduğunu gösterir. Her ikisi de, true peak gibi, her çalmaya başladığınızda yeniden başlar ve ölçülecek ses olana kadar bir nokta gösterir.

Aynı tepeye sahip iki şarkı loudness bakımından çok farklı olabilir; ve dinleyicinin fark ettiği şey loudness'tır.

## Akış {#meters-streaming}

Akış hizmetleri her şarkının loudness'ını ölçer ve yüksek olanları kısar; böylece her şey yaklaşık aynı seviyede, −14 LUFS civarında çalar. Bir şarkıyı **For streaming** olarak [dışa aktardığınızda](/manual/mixer#export-loudness), stüdyo onu ölçer, tek bir düz Gain değişikliğiyle o seviyeye getirir ve ne yaptığını durum çubuğunda söyler: kıstı, yükseltti ya da kırpılmadan seviyeye ulaşamadı. Bu seviyenin çok üstündeki bir şarkı bundan hiçbir kazanç sağlamaz: kısılır ve geriye kalan, zorlamanın yarattığı düzlüktür.

<AudioSet title="Bir şarkının iki master'ı" hint="Bunlar gerçek seviyelerinde. İkinci ve üçüncüyü karşılaştırın: eşit yükseklikte ve zorlanmayan olanda daha fazla canlılık var." :examples="[['idea-streaming-loud', 'Olabildiğince zorlanmış'], ['idea-streaming-dynamic', '−14 LUFS seviyesinde bırakılmış'], ['idea-streaming-loud-turned-down', 'Yüksek olan, bir hizmetin çaldığı gibi']]" />

Bu bir sayıyı tutturma kuralı değildir. Loudness'ın peşinden koşmamak için bir neden: son seviyeyi, şarkının en iyi çaldığı yerde bir [Limiter](/manual/limiter) ile ayarlayın ve gerisini hizmete bırakın.

## Spectrum {#meters-spectrum}

Ana kanalın yanında mikser, miksin hangi frekanslardan oluştuğunu da çizer: 20 Hz'den 20 kHz'e, solda düşük, sağda yüksek; daha yüksek olan daha uzun. Bu, [EQ](/manual/equaliser#eq-spectrum)'nun bir parça için çizdiği resimle aynıdır; burada tüm şarkı için. Miksteki bir delik ya da bir tepe, kulakla adını koymadan önce burada görünür; şekli, aynı ana kanaldan çalınan sevdiğiniz bir şarkının şekliyle karşılaştırın.

## Daha yüksek olan daha iyi duyulur {#meters-equal-loudness}

Aynı sesin iki sürümünden kulak daha yüksek olanı tercih eder; fark loudness olarak fark edilemeyecek kadar küçük olsa bile: daha net, daha dolgun, daha yakın görünür. Bu herkesi kandırır; sesi yalnızca yükselten bir cihazın, sesi iyileştirmiş gibi görünmesinin nedeni de budur. Bir cihazı açıkken ve kapalıyken ya da şarkınızı başkasınınkiyle karşılaştırın; yalnızca aynı loudness'ta.

<AudioSet title="Hangisi daha iyi çalıyor?" hint="Aynı kayıt. Biri 6 dB daha yüksek." :examples="[['volume-minus-6', 'Biri'], ['volume-zero', 'Diğeri']]" />

## Mono {#meters-mono}

Şarkının tek bir hoparlörden çalındığında ne kadar iyi dayandığı. Sol ve sağ taraflar uyuştuğunda mono çalma hiçbir şey kaybetmez. Güçlü biçimde uyuşmadıklarında, şarkının bölümleri birbirini götürür ve bir telefonda ya da tek bir hoparlörde kaybolur. Kontrol etmek için parçaları tek bir gruba koyun (seçin ve **Group selected tracks**'i seçin), gruba bir [Utility](/manual/utility) ekleyin ve bir an için [Mono](/manual/utility#utility-mono)'yu açın: kaybolan her şeyin birbirini götüren iki tarafı vardır ve ilgili parçalardan birinde [Flip phase](/manual/utility#utility-phase) olağan çözümdür.