# Kompresor

## Do czego służy {#compressor}

**Kompresor** przycisza dźwięk zawsze, gdy staje się głośny, sam z siebie, wiele razy na sekundę. Gdy przytrzyma się głośne momenty, całą partię można podgłośnić, dzięki czemu ciche momenty są słyszalne, a nic nie wyskakuje. Partia trzyma jeden, równy poziom w miksie zamiast pojawiać się i znikać.

Sięga się po niego, gdy partia wokalna, basowa albo perkusyjna jest nierówna: jedne nuty giną, inne są za mocne, a żadna pozycja faderu nie pasuje do wszystkich naraz. [Dynamika](/manual/sound-in-ten-ideas#dynamics) to idea, na której to się opiera.

<AudioSet title="Perkusja grana nierówno" hint="Obie przy tej samej łącznej głośności. Warto posłuchać cichych uderzeń." :examples="[['compressor-before', 'Tak, jak zagrano'], ['compressor-after', 'Po kompresji']]" />

Łatwo z tym przesadzić: dźwięk skompresowany zbyt mocno jest płaski i męczący, bez różnicy między grą cichą a mocną. Jeśli nie słychać, co robi Kompresor, często już robi dość. Jego [punkty startowe](/manual/devices#devices-presets) to *Even out a vocal*, *Punchy drums*, *Steady bass*, *Body underneath* i *Glue the mix*.

## Threshold {#compressor-threshold}

Poziom, powyżej którego Kompresor zaczyna przyciszać, w decybelach, od −80 do 0 dB. Wszystko cichsze przechodzi nietknięte. Niższy threshold łapie więcej dźwięku; wyższy — tylko najgłośniejsze szczyty.

<AudioSet title="Threshold" :examples="[['compressor-threshold-high', 'Wysoki: łapane są tylko najmocniejsze uderzenia'], ['compressor-threshold-low', 'Niski: wszystko jest trzymane']]" />

## Ratio {#compressor-ratio}

Jak mocno dźwięk jest trzymany, gdy przekroczy threshold, od 1:1 (brak) do 100:1. Przy 2:1 dźwięk, który przekroczy threshold o 2 dB, wychodzi przekroczony o 1 dB: łagodnie, trudno zauważyć. Przy 10:1 prawie nic się nie przebija, a efekt jest zwarty i płaski.

<AudioSet title="Ratio" :examples="[['compressor-ratio-gentle', '2:1'], ['compressor-ratio-strong', '12:1']]" />

## Attack {#compressor-attack}

Jak szybko Kompresor reaguje, gdy dźwięk robi się głośny: od 0,02 ms do pół sekundy. Szybki attack łapie sam początek każdego uderzenia i czyni je łagodniejszym i okrąglejszym. Wolny attack przepuszcza początek, zanim zacznie trzymać resztę, co zachowuje punch, a nawet go dodaje.

<AudioSet title="Attack" :examples="[['compressor-attack-fast', 'Szybki: samo uderzenie jest złagodzone'], ['compressor-attack-slow', 'Wolny: uderzenie się przebija']]" />

## Release {#compressor-release}

Jak szybko Kompresor puszcza, gdy dźwięk znów cichnie: od 5 ms do 5 sekund. Szybki release podnosi poziom z powrotem między uderzeniami, przez co partia brzmi głośniej i bardziej pobudzająco, a w skrajnym przypadku słychać wyraźne pompowanie. Wolny release dłużej utrzymuje poziom w dół, co brzmi gładziej i spokojniej.

<AudioSet title="Release" :examples="[['compressor-release-fast', 'Szybki: oddycha między uderzeniami'], ['compressor-release-slow', 'Wolny: wciąż trzymany']]" />

## Gain {#compressor-gain}

Poziom dodawany po kompresji, od −24 do 24 dB. Przytrzymanie głośnych momentów sprawia, że cała partia jest cichsza, a Gain przywraca ją do dawnego poziomu. Ustawia się go tak, aby dźwięk był równie głośny przy włączonym i wyłączonym Kompresorze; tylko wtedy da się ocenić, czy jest lepiej, czy po prostu głośniej.

## Mix {#compressor-mix}

Udział skompresowanego dźwięku w wyniku. Poniżej 100 % nietknięty dźwięk zostaje z powrotem wmieszany: zachowuje się żywość oryginału i zyskuje korpus wersji skompresowanej. Zob. [Mix](/manual/devices#devices-mix).

## Listen to {#compressor-listen}

Zwykle Kompresor reaguje na dźwięk, który przez niego przechodzi. **Listen to** sprawia, że reaguje na inną ścieżkę: wybiera się ją z menu, które wymienia pozostałe ścieżki utworu, a ta ścieżka zostaje przytrzymana, gdy tamta jest głośna, a nie wtedy, gdy sama jest głośna. Kompresor słyszy drugą ścieżkę za jej faderem. Inne studia nazywają to sidechainem i każą ręcznie kierować sygnał; tutaj to jedno menu.

Tak pad robi miejsce dla wokalu, a muzyka schodzi pod mówiony głos. W prostym przypadku, gdy jedna ścieżka ustępuje drugiej, [Ducker](/manual/ducker) robi to samo dwiema gałkami.

Ustawiony na **Nothing**, Kompresor słucha własnej ścieżki. Jeśli ścieżka, której słuchał, zostanie usunięta, menu pokazuje **A removed track**, a Kompresor wraca do własnego dźwięku, dopóki nie wybierze się innej.

## Listen above {#compressor-listen-low-cut}

Pod **More**. Kompresor przestaje słuchać nut poniżej tej częstotliwości, od 20 do 500 Hz, ale nadal pracuje nad całym dźwiękiem. Bez tego duży bas albo kick wprawia w pompowanie całą ścieżkę; z tym Kompresor reaguje zamiast tego na wokal albo gitarę. Na najniższej wartości, 20 Hz, funkcja jest wyłączona i Kompresor słyszy wszystko.

## Miernik redukcji {#compressor-reduction}

Miernik u góry urządzenia pokazuje, o ile Kompresor przycisza dźwięk w każdej chwili: słupek rośnie wraz z redukcją, a obok widać liczbę w decybelach. To najszybszy sposób, by wiedzieć, co urządzenie robi: słupek, który ledwie się rusza, oznacza, że threshold jest powyżej dźwięku; taki, który nigdy nie wraca do zera, oznacza, że dźwięk jest cały czas trzymany. Dla większości partii wystarczy, by na głośnych momentach miernik poruszał się między 3 a 6 dB.